Στις 7 Αυγούστου 2019, υπεγράφη στην Σιγκαπούρη η Σύμβαση για τις Διεθνείς Συμφωνίες Διακανονισμού που..." />

Υπογραφή της Σύμβασης της Σιγκαπούρης για την Διαμεσολάβηση

Στις 7 Αυγούστου 2019, υπεγράφη στην Σιγκαπούρη η Σύμβαση για τις Διεθνείς Συμφωνίες Διακανονισμού που προκύπτουν από Διαμεσολάβηση – γνωστή και ως Σύμβαση της Σιγκαπούρης- από 46 κράτη, μεταξύ των οποίων μάλιστα οι ΗΠΑ και η Κίνα. Η σημασία της για την Διαμεσολάβηση είναι πολύ μεγάλη και πρόκειται να συμβάλει καθοριστικά στην ανάπτυξή της και στην καθιέρωσή της ως βασικό εργαλείο εξωδικαστικής επίλυσης διεθνών εμπορικών διαφορών αλλά και γενικότερα δύναται να συμβάλει στην προώθηση του διεθνούς εμπορίου.

Σημειώνεται ότι το τελικό σχέδιο της ανωτέρω Σύμβασης και ο αντίστοιχος πρότυπος νόμος, είχαν εγκριθεί ήδη κατά την 51η σύνοδο της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο (UNCITRAL) στις 26 Ιουνίου 2018, ενώ τώρα αναμένεται να τεθεί σε ισχύ εντός 6 μηνών αφότου επικυρωθεί από τουλάχιστον 3 κράτη. Αρκετές από τις ρυθμίσεις της ομοιάζουν με εκείνες της αντίστοιχης Σύμβασης της Νέας Υόρκης περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών Διαιτητικών αποφάσεων.

Ποίος είναι λοιπόν ο κύριος σκοπός της Σύμβασης;

Η Σύμβαση της Σιγκαπούρης επικεντρώνεται στην εξασφάλιση της εκτελεστότητας των διεθνών Συμφωνιών που προκύπτουν από διαμεσολαβήσεις. Οι ρυθμίσεις που περιέχει συνιστούν απαραίτητο εργαλείο για να καταστεί η Διαμεσολάβηση η κύρια επιλογή των επιχειρήσεων, καθώς ενθαρρύνει τα μέρη να έρθουν στο τραπέζι της Διαμεσολάβησης και να συμφωνήσουν, χωρίς τον φόβο μεταγενέστερης αθέτησης των υποχρεώσεων και την αδυναμία ικανοποίησης των αιτημάτων τους.

Σύμφωνα με μια έρευνα που είχε πραγματοποιήσει μάλιστα το Διεθνές Ινστιτούτο Διαμεσολάβησης το 2014, το 93% των ερωτηθέντων είχαν εκφράσει την άποψη οτι θα επέλεγαν την διαμεσολάβηση ως μέσο επίλυσης των διαφορών τους με κάποιο άλλο μέρος, από άλλη χώρα, αν η χώρα αυτή δεσμευόταν από κάποια διεθνή συμφωνία να εκτελέσει στην συνέχεια την προκύπτουσα Συμφωνία Διακανονισμού. Με αυτό τον τρόπο, λοιπόν, η Σύμβαση της Σιγκαπούρης προάγει πολλαπλά τον θεσμό και εξασφαλίζεται τελικώς η ασφάλεια στις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές.

Μερικά χαρακτηριστικά της Σύμβασης που αξίζει να αναφερθούν:

Αρχικά, η Σύμβαση αφορά μόνο σε εμπορικές διενέξεις μεταξύ μερών που ανήκουν σε διαφορετικά κράτη και δεν εφαρμόζεται σε διεθνείς υποθέσεις που αφορούν οικογενειακά, ενοχικά ή κληρονομικά θέματα κ.ο.κ. Στο άρθρο 2 της Σύμβασης δίνεται ένας ευρύς ορισμός της Διαμεσολάβησης, ώστε να καλύπτονται από τον σκοπό την Σύμβασης και Συμφωνίες που προκύπτουν από διαδικασίες, οι οποίες δεν φέρουν την “ετικέτα” της Διαμεσολάβησης, πρόκειται όμως για διαδικασίες όπου επιδιώκεται η φιλική επίλυση μιας διαφοράς με την συμμετοχή ενός τρίτου, ο οποίος όμως στερείται της δυνατότητας επιβολής λύσεων στα μέρη.

Επιπλέον, σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης, τα μέρη μπορούν να απευθυνθούν στα εθνικά δικαστήρια Κράτους που την έχει υπογράψει, ζητώντας την εκτέλεση της Συμφωνίας Διακανονισμού, εφόσον αυτή είναι γραπτή και υπογεγραμμένη από τα μέρη και εφόσον έχει προκύψει από Διαμεσολάβηση (διαδικασία που συγκεντρώνει τα ανωτέρω χαρακτηριστικά). Το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση μόνο αν υπάρχει έλλειψη νομικής ικανότητας, αν η συμφωνία δεν είναι οριστική, σαφής και κατανοητή, καθώς και σε περίπτωση όπου έχουν παραβιαστεί κανόνες της διαδικασίας ή όπου αποδειχθεί οτι ο Διαμεσολαβητής δεν ήταν ανεξάρτητος από τα μέρη.

Τέλος, Ακολουθεί λίστα των χωρών που υπέγραψαν την Σύμβαση:

1. Σιγκαπούρη

2. Αφγανιστάν

3. Λευκορωσία

4. Μπελίζ

5. Μπρουνέι

6. Χιλή

7. Κίνα

8. Κολομβία

9. Δημοκρατία του Κονγκό

10. Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

11. Βασίλειο του Εσουατίνι

12. Φίτζι

13. Γεωργία

14. Grenada

15. Αϊτή

16. Ονδούρα

17. Ινδία

18. Ιράν

19. Ισραήλ

20. Τζαμάικα

21. Ιορδανία

22. Καζακστάν

23. Λάος

24. Μαλαισία

25. Μαλδίβες

26. Μαυρίκιος

27. Μαυροβούνιο

28. Νιγηρία

29. Δημοκρατία Βόρειας Μακεδονίας

30. Παλάου

31. Παραγουάη

32. Φιλιππίνες

33. Κατάρ

34. Δημοκρατία της Κορέας

35. Σαμόα

36. Σαουδική Αραβία

37. Δημοκρατία της Σερβίας

38. Δημοκρατία της Σιέρα Λεόνε

39. Σρι Λάνκα

40. Ανατολικό Τιμόρ

41. Τουρκία

42. Ουγκάντα

43. Ουκρανία

44. Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

45. Ουρουγουάη

46. Βενεζουέλα

Μπορείτε να δείτε εδώ το πλήρες κείμενο της Σύμβασης.

© resolve.gr Return to top